Systemische opstellingen

Systemische opstellingen is een verzamelnaam voor technieken die ontwikkeld zijn om inzicht en beweging te krijgen in de verschillende groepen of deelverzamelingen (systemen) waar wij als mens deel van uit maken. Er zijn meerdere vormen van Systemische opstellingen mogelijk. De meest bekende vorm is de familieopstelling. Maar ook zijn organisatieopstellingen of bijvoorbeeld onderwijsopstellingen mogelijk.

Bert Hellinger ontdekte dat een verborgen dynamiek in families de oorzaak kan zijn van problemen van psychische of fysieke aard. Door met behulp van plaatsvervangers, de zogenaamde representanten, de betreffende familieleden op te stellen kan deze verstrikking aan het licht komen en kan de heling beginnen. Heling voor het hele systeem en voor elk individu in het systeem.

Kern van de werkwijze is het opstellen van het familiesysteem met behulp van plaatsvervangers, representanten.
Een familieopstelling start met de vraag van een deelnemer, deze vraag blijft tijdens de hele opstelling de rode draad.
De methode maakt gebruik van feiten uit de familie, de situatie waarin men geboren en opgegroeid is en de huidige leefsituatie. Voorbeelden van feiten: geboorte en dood, vermissing, ontkenning of uitstoting van familieleden, oorlog en andere extreme gebeurtenissen maar ook afgebroken relaties e.d.
Degene die de vraag inbrengt geeft de plaatsvervangers een plek in de ruimte. Vervolgens gebeurt er iets opmerkelijks, waar geen echte verklaring voor is, de representanten voelen zich als de werkelijke familieleden ten opzichte van elkaar. Zo ontstaat een meestal herkenbaar beeld van de verhoudingen en loyaliteiten in het familiesysteem. Verstrikkingen worden zichtbaar als spanning, stagnatie of leegte. Vanuit deze gegevens kan de opstelling zich ontvouwen. Daartoe verandert de begeleider de posities die de familieleden innemen ten opzichte van elkaar.
Door erkenning te geven aan de nieuwe positie en door zinnen die de ziel raken, kunnen verstrikkingen ontbonden worden en kan de liefdesenergie weer stromen.

Het werk vraagt van de deelnemers ontvankelijkheid en het vermogen gevoelens toe te laten, door rationeel en afstandelijk te blijven kan de dynamiek achter de verstrikkingen zich niet vrijgeven.

HOME